St. Pelgrimswegen & Voetpaden

Over Lijden, over leven, het thema van de Goede Vrijdagwandeling 2026 van de SPV
42 Pelgrimswandelaars hebben zich op vrijdag 3 april 2026 om 12.30 uur verzameld in de Basiliek van het Heilig Sacrament, Sint-Bartholomeusbasiliek oftewel Basiliek van Meerssen. De tocht gaat van hieruit naar het kruiswegpark van de vrienden van de Stichting St. Gerlach te Houthem.
Na een welkomstwoord (Jacqueline Scholing), een inleiding op het thema van de dag (pater Henk Erinkveld) gevolgd door een op het thema afgestemd gebed en lied gaan we op weg.
We lopen het ‘dorp ’uit richting de Geul. Daar volgen we al slingerend het Geulpad langs de Kleine Geul. We lopen onder de snelweg (A79) door en gaan richting de Dellen. Via een wat modderig en steil pad klauteren we omhoog. Het duurt dan ook wel even voordat een ieder de Heideweg heeft bereikt. Deze veldweg gaat al snel over in een bosweg richting de Curfsgroeve (een oude mergelgroeve). Bij een uitzichtpunt houden we stil voor een bezinningsmoment: waar begint de lijdensweg? Een overweging bij enkele hoofdpersonen (Judas en Petrus) uit het Lijdensverhaal als een spiegel voor onszelf.
Even verder dalen we via een stalen trap af langs de groeve, maar even later stijgen we weer om onze weg hoog in het bos te vervolgen. Bij de Geulhemmermolen zijn we weer in het dal van de Geul aangekomen. Hier volgen we opnieuw de Kleine Geul en buigen we tenslotte af richting St. Gerlach. Als we daar aankomen loopt het tegen 15.00 uur. Er blijkt zich ook een behoorlijk grote groep parochianen en pastoor Dieteren verzameld te hebben bij de kruiswegmuur.
Al jaren droeg de maker van de kruisweg, Leo Dortants, zelf een zwaar kruis. Sinds het einde van de oorlog was hij ziek. Tijdens zijn opname in Vijverdal maakte hij (als boer was hij vertrouwd met klei en legde hij zich met hart en ziel toe op boetseren) de 15 schitterend beschilderde klei-reliëfs. Er ontstaat spontaan een coproductie bij de kruiswegmuur. Els Benders en Jacqueline Scholing dragen per statie een ‘nieuw’ lijdensverhaal voor dat vertelt over de mens, een doodgewoon mens, die God levend zichtbaar maakte voor zijn medemensen en zo nieuwe hoop in de wereld bracht. Na iedere statie werd onder leiding van de pastoor door de toehoorders een strofe uit de Stabat Mater gezongen.
Daarna zocht een ieder zijn pauzeplek op (het heiligdom St. Gerlach of de Holle Eik).
Op de terugweg lopen we via het dorp naar de St. Martinuskapel alwaar we nog een laatste bezinningsmoment houden. In het slotgebed wordt stilgestaan bij alle vormen van lijden en de troost en bemoediging op onze levensweg opdat ondanks lijden er ook leven zal zijn, Via het herdenkingsbos komen we weer aan de rand van Meerssen uit van waaruit we de basiliek al zien liggen. Daar sluiten we de pelgrimswandeling af.